YAML Biçimlendirici

YAML, doküman yapısını ve iç içe geçmiş öğeleri tanımlamak için girintileri (boşlukları) kullanır; JSON veya XML'deki gibi süslü parantezler veya kapanış etiketleri yoktur. Bir öğenin girinti seviyesi, onun üstteki öğenin çocuğu mu yoksa kardeş öğesi mi olduğunu belirler. Fazladan veya eksik bir boşluk anlamı tamamen değiştirebilir: bir servis tanımının alt özelliği olması gereken bir anahtar, YAML ayrıştırıcısından hiç hata mesajı almadan üst düzey bir anahtar haline gelebilir. Bu yüzden YAML hatalarını ayıklamak oldukça zordur; semptom (yanlış yapılandırma), nedenden (47. satırdaki rastgele bir boşluk) çok uzakta olabilir.

Hayır. YAML spesifikasyonu, girinti için açıkça tab karakterlerini yasaklar. Tablar tırnak içinde yer alan dizgiler içinde kullanılabilir ancak asla girinti olarak kullanılmaz. Eğer editörünüz Tab tuşuna bastığınızda tab ekleyecek şekilde ayarlanmışsa, YAML dosyaları için boşluk ekleyecek şekilde değiştirin. Birçok YAML ile ilgili hata, doğru girintilenmiş gibi görünen dosyalardaki görünmez tablardan kaynaklanır. Bu formatlayıcı tab girintilerini tespit eder ve bunları boşluklara dönüştürür.

Formatlayıcı, eksiksiz YAML 1.2 özellik setini işler: skaler türler (stringler, tamsayılar, ondalık sayılar, booleanlar, null), blok eşlemeleri (key: value), blok dizileri (- item), akış stili (satır içi {} ve []), çok satırlı dizgiler (literal bloğu | ve folded bloğu >), yorumlar (#), çapalar (&anchor) ve takma adlar (*alias), çoklu dokümanlar (--- ayırıcı) ve açık tür etiketleri (!!str, !!int, vb.). Hacimler, ortam değişkeni dizileri ve kaynak sınırları içeren Kubernetes pod'leri gibi karmaşık iç içe geçmiş yapılar doğru şekilde formatlanır.

Yorumlar doğrulama ve ayrıştırma sırasında tanınır. Formatlama sırasında araç, ayrıştırılan veri yapısını yeniden serileştirir; çoğu YAML ayrıştırıcısı yorumları veri modeline bağlamadığı için, yorumlar formatlanmış çıktıda tam olarak korunmayabilir. Doğrulama amaçları (yapısal bütünlüğü kontrol etme) için yorumlar doğru şekilde işlenir. Yorumları tamamen korumak kritikse, formatlanmış versiyonu editörünüze geri kopyalayın ve yorumları manuel olarak tekrar ekleyin.

En sık karşılaşılan hatalar: (1) Tutarsız girinti — 2-boşluk ve 4-boşluk girintinin veya tab ile boşlukların karışması. (2) Aynı eşlemedeki yinelenen anahtarlar. (3) YAML'in özel değerler olarak yorumladığı tırnak içine alınmamış dizgiler — "yes", "no", "true", "false", "null", "on", "off" ifadelerinin tamamı YAML 1.1'de (eski Kubernetes yapılandırmalarında yaygındır) boolean veya null olarak yorumlanır. (4) Tırnak içindeki anahtarlarda boşluksuz iki nokta üst üste kullanımı. (5) key: value çiftlerinde iki noktadan sonra eksik boşluk. (6) YAML özel karakterlerini içeren tırnak dışı dizgiler (: { } [ ] # &).

YAML, JSON'un bir üst kümesidir (superset); geçerli bir JSON aynı zamanda geçerli bir YAML'dir. YAML, JSON'da bulunmayan insan dostu özellikler ekler: yorumlar, çok satırlı dizgiler, değerleri tekrar kullanmak için çapalar/takma adlar ve daha az noktalama işaretleri (dizi öğeleri arasında virgül yok, basit metin değerleri için tırnak işareti gerekmez). JSON'un makine tarafından oluşturulan veriler için avantajları vardır: girinti duyarlılığı yoktur, her dil tarafından yerel olarak desteklenir ve belirsiz değildir. El ile düzenlenen yapılandırma dosyaları için genellikle YAML tercih edilir. API yanıtları ve veri depolama için ise JSON baskın tercihtir.

Hayır. Tüm formatlama ve doğrulama işlemleri, tarayıcınızda bir JavaScript YAML ayrıştırıcısı kullanarak çalışır. Çevresel değişkenler, kimlik bilgileri ve altyapı detayları içerebilecek yapılandırma dosyalarınız asla cihazınızdan çıkmaz.